دیافراگم در عکاسی

دیافراگم در عکاسی

یکی از نکات شگفت انگیز در مورد عکاسی این است که می تواند به همان  قدر که ساده است پیچیده  باشد!به عنوان مثال ، شما می توانید از حالت اتوماتیک دوربین برای عکاسی صنعتی و یا تبلیغاتی در یک پروژه بهره ببرید و معمولاً منجر به عکس برداری مناسب می شود.اما برای کسانی که می خواهند عمیق تر و حرفه ای تر این کار را انجام دهند موضوع فرق میکند ، خیلی ساده بگوییم یک دنیا بحث فنی و “استراتژی” در حالت دستی دوربین وجود دارد! یکی از تنظیماتی که می توانیم برای بهبود بیشتر عکاسی در شرایط خاص تنظیم کنیم ، دیافراگم در عکاسی است. در اینجا ، ما در مورد اینکه “دیافراگم” چیست ، چگونه کار می کند ، و اینکه چه زمانی باید تنظیمات خود را تنظیم کنید ، بحث خواهیم کرد.

 

دیافراگم یا اپرچر در عکاسی چیست

بله ، بحث در مورد دیافراگم می تواند فنی شود ، اما نترسید! ما قول می دهیم این کار را آسان به شما آموزش دهیم. بیایید با یک نگاه سریع به نوردهی شروع کنیم.

 

دیافراگم به عنوان یک بازیکن تیم

نوردهی در تعرف ساده ، مقدار نوری است که اجازه ورود به دوربین و رسیدن به سنسور دوربین را دارد. این نور است که منجر به امکان عکاسی می شود ، بنابراین مفهوم نوردهی واقعاً در هسته اصلی عکاسی نهفته است و تکنولوژی که آن را ممکن می سازد.

 

میزان نوردهی (یا میزان نوری که به سنسور می رسد) را می توان با سه تنظیم که همه با هم کار می کنند تا میزان نوردهی کلی هر تصویر را تعیین کنند ، اصلاح کرد. این تنظیمات عبارتند از سرعت شاتر که در مقاله سرعت شاتر آن را توضیح دادیم ، ایزو و دیافراگم – که به آن مثلث نوردهی گفته می شود ، برای اطلاعات بیشتر در مورد مثلث نوردهی به صفحه عکاسی صنعتی مراجعه کنید.

 

به عبارت دیگر ، دیافراگم می تواند به تنهایی میزان نوردهی را تحت تأثیر قرار دهد ، اما این تنها چیزی نیست که بر میزان نوردهی حاصل از عکس تأثیر می گذارد. اکنون ، شما احتمالاً می پرسید که چگونه دیافراگم میزان نور ورودی به دوربین را تغییر می دهد ، بنابراین ما با آن کار خواهیم کرد!

دیافراگم چگونه کار می کند

دیافراگم خود یک سوراخ در لنز دوربین است که نور را در دوربین قرار می دهد تا به سنسور برسد. بعضی از افراد این موضوع را بهتر می دانند که لنز دوربین را مثل چشم میدانند. اگر لنز یک چشم انسان باشد ، دیافراگم مردمک چشم است ، جایی که نور از چشم عبور می کند تا در نهایت منجر به دید محیط اطراف شما شود.

در دوربین ها ، اندازه این سوراخ توسط دیافراگم مکانیکی قابل تغییر است. همانطور که تصور می کنید ، وقتی سوراخ بزرگتر شود ، نور بیشتری می تواند از طریق لنز وارد دوربین شود.

تغییر این تنظیم همان چیزی است که به تغییر دیافراگم معروف است و همانطور که اکنون می دانید ، کنترل تنظیمات نوردهی شماست.

حتما مقاله مباحث  نوردهی در عکاسی برای مبتدیان ما را مطالعه نمایید.

 

 

با توجه به عمق میدان

اگرچه درست است که دیافراگم نقش قابل توجهی در میزان نوردهی حاصل از عکس دارد ، اما ما نمی توانیم از این نکته غافل شویم که دیافراگم بر عمق میدان عکس نیز تأثیر می گذارد.

عمق میدان ، اندازه گیری میزان تمرکز پس زمینه در پشت موضوع است. یک عمق میدان کم یک موضوع را در پیش زمینه در کانون قرار دارد ، در حالی که پس زمینه پشت موضوع خارج از فوکوس است. عمق میدان بیشتر به این معنی است که پس زمینه نیز در کانون توجه قرار خواهد گرفت.

وقتی اندازه دیافراگم بزرگتر باشد (و عدد f / stop کوچکتر باشد) ، عمق میدان کم خواهد بود.

 

درک اعداد ، اعداد استاندارد دیافراگم

بیایید آنچه را که تاکنون آموخته ایم را برداریم و با بحث در مورد چندین تنظیم دیافراگم رایج ، آن را عملی کنیم.

دیافراگم به صورت ”f / some number” خوانده می شود ، که ما آن را f / Stop می نامیم. به عنوان مثال ، عکاسان دوست دارند به ترتیب از f / 11 و f / 1.4 برای مناظر و پرتره ها استفاده کنند ، اما ما در یک لحظه به این مشخصات باز خواهیم گشت.

در حال حاضر به خاطر داشته باشید که هرچه f / stop شما بالاتر باشد ، دیافراگم کوچکتر است. برای برخی از شما ، این ممکن است کمی سر در گمی ایجاد کند ، اما این f / stop بالاتر و دیافراگم کوچک مربوطه به معنای ورود نور کمتر به دوربین و در نتیجه قرار گرفتن در معرض کمتر است.

مقیاس f / stop در هنگام عکاسی معمولاً به این صورت است: f / 1.4، f / 2، f / 2.8، f / 4، f / 5.6، f / 8، f / 11، f / 16، f / 22. بعضی از لنزها می توانند کمی دورتر شوند ، مانند f / 32 یا حتی f / 64 ، اما این روزها خیلی معمول نیست. همچنین اغلب دیافراگم هایی مانند f / 0.95 ، f / 1.2 یا f / 3.5 را مشاهده خواهید کرد – اینها همچنین اعداد معتبر f / stop هستند.

 

 

بررسی سریع

قبل از اینکه به بحث در مورد بهتر بودن دیافراگم های خاص بهتر از بقیه بپردازیم ، بیایید سریع آنچه را که تاکنون پوشش داده ایم بررسی کنیم.

عدد f / stop کمتر به معنای باز شدن لنز بزرگتر ، ورود نور بیشتر به دوربین ، نوردهی بیشتر و عمق میدان کمتر است.
عدد f / stop بالاتر به معنای باز شدن لنز کوچکتر ، ورود نور کمتر به دوربین ، نوردهی کمتر ، عمق میدان بیشتر و عناصر بیشتر در فوکوس واضح است.

برخی از تنظیمات دیافراگم به صورت دیفالت

ما در بخش قبلی این مقاله را به طور خلاصه به این موضوع پرداختیم ، اما اکنون در مورد اینکه عکاسان خبره تصمیم به استفاده از f / stop خاص دارند کمی بیشتر خواهیم گفت.

به طور خاص ، بیایید در مورد مناظر و پرتره ها صحبت کنیم.

 

۱٫ عکاسی پرتره

عکاسی پرتره

 

 

f / stop پایینمانند f / 1.4 یا f / 2 برای عکاسی پرتره بسیار مناسب هستند ، به شرطی که اقدامات دیگری برای کاهش نوردهی و جلوگیری از ایجاد لکه های گرم در صورت سوژه انجام شود.

برای بررسی صحیح قرار گرفتن در معرض تصویر ، همیشه می توانید به هیستوگرام دوربین خود مراجعه کنید.

 

۲٫ عکاسی لنداسکیپ یا مناظر(landscape)

عکاسی لنداسکیپ یا مناظر

 

عکسبرداری از مناظر با از جانوران کاملا متفاوت است ، جایی که شما احتمالاً می خواهید یک عمق میدان بیشتری داشته باشید تا زیبایی پیش زمینه و پس زمینه را به تصویر بکشد. بنابراین منطقی است که f / stop های بالاتر مانند f / 11 یا f / 16 اغلب برای دستیابی به این اثر استفاده می شوند.

۳٫ وضعیت سفارشی

مطمئناً ، به غیر از پرتره و مناظر ، کارهای مختلفی را خواهید داشت ، اما دانش ساده دیافراگم می تواند به شما کمک کند تا بهترین حالت را برای هر موقعیتی تعیین کنید.

به عنوان مثال ، چند سوال از خود بپرسید. آیا در نور کم عکس می گیرید؟ در این صورت ، افزایش اندازه دیافراگم ممکن است برای شما مفید باشد ، بگویید از f / 4 به f / 2 بروید. نور شدید خورشید ممکن است شما را تشویق کند تا f / stop خود را افزایش دهید تا نور کمتری وارد شود – شاید از f / 4 به f / 8 برسد.

در نظر بگیرید که چگونه می خواهید عمق میدان شما نیز نشان داده شود و  هر بار چند بار با تنظیم دیافراگم متفاوت عکس بگیرید.

نتیجه گیری :

اگر همه آنچه در اینجا بحث کردیم معنی ندارد ، غصه نخورید! دیافراگم یکی از جنبه های فنی عکاسی است که ممکن است سریع متوجع آن نشوید. بهترین راه برای درک دیافراگم و یادگیری نحوه یادگیری ان استفاده شهودی از آن در زمینه و تمرین است.

با تنظیم دوربین در حالت اولویت دیافراگم و عکسبرداری با طیف گسترده ای از دیافراگم ، شما شروع به مشاهده الگوها و ایجاد ارتباط می کنید. در نهایت ، این امر منجر به درک بهتر دیافراگم و زمان استفاده از دیافراگم خاص می شوید .

برخی از سوالات متداول:

چگونه دیافراگم را تغییر دهیم ؟

اطمینان حاصل کنید که دیافراگم لنز شما از طریق دوربین قابل تغییر است. اگر از لنز قدیمی با حلقه دیافراگم استفاده می کنید ، مطمئن شوید که دیافراگم روی لنز را روی بیشترین تعداد قرار داده اید. باید روی لنز قفل باشد تا در آن عدد نگه داشته شود. اگر هنگام فشار دادن دکمه “Info” در LCD پشتیبان دوربین با خطا مواجه شدید ، باید به عقب برگردید و مطمئن شوید که حلقه دیافراگم به درستی تنظیم شده است. این مسئله در اکثر لنزهای جدید وجود ندارد و جدیدترین نسل لنزهای نیکون با برچسب “G” اصلاً این مورد را ندارند.
تغییر دیافراگم لنز در حالت Priority دیافراگم بسیار آسان است – فقط مطمئن شوید که صفحه شماره گیری بالای دوربین روی حالت “A” تنظیم شده باشد ، سپس جهت کاهش دیافراگم ، سمت راست صفحه کلید فرمان عقب را بچرخانید . در حالت اولویت یا Priority دیافراگم ، دیافراگم لنز را به صورت دستی تنظیم می کنید ، در حالی که دوربین سرعت شاتر مناسب را برای شما انتخاب می کند.
تغییر دیافراگم لنز در حالت دستی کمی مشکل است. ابتدا مطمئن شوید که شماره گیری بالای دوربین روی موقعیت “M” تنظیم شده است.

بعد ، دکمه +/- را که درست زیر شاتر دوربین قرار دارد فشار دهید و نگه دارید ، سپس برای تغییر دیافراگم صفحه فرمان عقب را بچرخانید. چرخش به سمت چپ دیافراگم را کاهش می دهد ، در حالی که چرخش به سمت راست دیافراگم را افزایش می دهد.
با کاهش دیافراگم ، تنظیم دیافراگم در حداکثر دیافراگم لنز متوقف می شود. به عنوان مثال ، در لنز Nikon 35mm f / 1.8G دیافراگم در f / 1.8 متوقف می شود. همچنین در هر دیافراگم حداقل دیافراگم محدودیت دارد و همچنین نمی توانید از این حد بالاتر بروید. حداقل دیافراگم های معمول لنز f / 16 ، f / 22 و f / 36 هستند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *