تعدادی از قوانین مهم ترکیب بندی در عکاسی وجود دارد.

ترکیب بندی در عکاسی درباره این است که چه چیزی را شامل یا خارج از قاب خود قرار دهید. همچنین نحوه تصمیم گیری برای قرار دادن عناصر در صحنه است.

به جای اینکه به اینها به عنوان “قوانین” فکر کنید ، آنها را به عنوان راهنمایی برای جذابیت بیشتر و جذابیت تصاویر خود در نظر بگیرید.

 

 

۱٫ از قانون یک سوم در عکاسی برای افزودن جذابیت استفاده کنید

نوشتن با استفاده از قانون یک سوم در عکاسی به این معنی است که سوژه اصلی خود را در یک سوم راه تصویر قرار دهید. قرار دادن سوژه در خارج از مرکز بسیار جالب تر از قرار دادن آن در مرکز است.

بسیاری از دوربین ها ، از جمله گوشی های هوشمند ، می توانند شبکه قانون یک سوم را روی صفحه قرار دهند. به نظر می رسد یک بازی تیک تاک است. دو خط افقی و دو خط عمودی قاب را به یک سوم تقسیم می کند.

هنگام عکاسی ، سوژه اصلی خود را روی یکی از خطوط قرار دهید. به صورت افقی یا عمودی.

“نقاط برخورد” محل تلاقی خطوط است. اگر می توانید ، سوژه فوکوس خود را در محل تلاقی خطوط قرار دهید.

 

این تصویر خطوط شبکه قانون یک سوم  با نقاط تصادف دایره ای را نشان می دهد. توجه کنید که چگونه اسبها ۲/۳ تصویر را می گیرند. چشم اسب جلو به نقطه تصادف است. همچنین ، توجه داشته باشید که سه اسب وجود دارد. این نیز یک مثال از قانون فرد است . (به قانون بعد مراجعه کنید)

 

۲٫ یک صحنه را با قانون فرد ساده کنید

قانون فرد راهی برای ساده سازی یک صحنه پیچیده با موضوعات ممکن است. به طور کلی ، تعداد فرد موضوعات جالب تر از یک زوج است.

سه عدد جادویی است ، اما پنج یا هفت نیز کار می کنند.

قانون فرد به ما کمک می کند تا موضوعات خود را متفکرانه انتخاب کنیم. این قانون ما را راهنمایی می کند که چه مواردی را شامل شود و چه چیزهایی را کنار بگذاریم.

قانون فرد همچنین به ما یادآوری می کند که سوژه خود را از یک صحنه شلوغ جدا کنیم.

 

مطالب مرتبط : قانون اعداد فرد در عکاسی (یک ترفند آسان برای ترکیب بندی بهتر)

 

 

۳٫ با پر کردن قاب روی سوژه خود فوکوس کنید

پر کردن قاب  یعنی نزدیک شدن به سوژه شما. خیلی نزدیک.

سوژه اصلی خود را واضح و متمایز کنید. از خود بپرسید ، واقعاً به چه مقدار آسمان احتیاج دارید؟ چقدر سابقه؟

ما می توانیم با استفاده از لنز زوم و نزدیک شدن عکاسی به سوژه ، قاب را پر کنیم. اما اغلب بهتر است “با پای خود نزدیک شوید و زوم کنید”. از نظر فیزیکی به سوژه خود نزدیک شوید.

همچنین بخوانید : پر کردن قاب در عکاسی : ۵ روش ساده و قدرتمند برای بهبود عکس های خود

در مرحله پس از تولید در ویرایش ، برای پر کردن قاب ، سوژه خود را بیشتر برش دهید.

 

تصویر سمت چپ اصلی است. تصویر را در سمت راست بسیار بیشتر بریدم و بیشتر آسمان و سنگ فرش را از بین بردم. تصویر اصلی در جهت عمودی است ، اما من آن را به جهت افقی تغییر داد (به قانون شماره ۵ مراجعه کنید).

 

۴- عمق میدان مناسب را انتخاب کنید

عمق میدان تصمیم می گیرد که چقدر تصویر باید در فوکوس باشد. این به عنوان یک تصمیم ترکیبی که باید انجام دهید یک قاعده نیست.

عمق میدان کم به این معنی است که تنها بخش کوچکی از تصویر در فوکوس است ، معمولاً سوژه. پس زمینه تار است.

عمق میدان عمیق به این معنی است که تصویر از جلو به عقب در فوکوس است.

برای محو کردن زمینه های مزاحم از عمق میدان کم استفاده کنید. عکاسان ورزشی زمینه ها را تار می کنند تا ورزشکاران در برابر جمعیت شلوغ خود را نشان دهند. برای بدست آوردن عمق میدان کم ، از دیافراگم وسیعی مانند f2.8 استفاده کنید.

به طور کلی ، برای عکاسی منظره از عمق میدان عمیق استفاده کنید. برای فوکوس کامل صحنه ، از دیافراگم باریکی مانند f16 استفاده کنید.

 

عمق کم میدان باعث جدا شدن تک تک گلها در یک مزرعه می شود.

 

 

۵٫ از بهترین جهت صحنه استفاده کنید

جهت گیری و نسبت تصویر تعیین می کند که چقدر از صحنه را در یک تصویر ضبط می کنید.

منظور از جهت گیری این است که آیا دوربین را به صورت افقی یا عمودی نگه داشته اید. نسبت تصویر اندازه تصویر گرفته شده توسط دوربین است.

اگر عناصر عمودی یا ارتفاع زیادی در تصویر شما وجود دارد ، از جهت عمودی استفاده کنید. دوربین خود را عمودی نگه دارید.

اگر عناصر افقی یا عرض زیادی برای تصویر شما وجود دارد ، از جهت گیری افقی استفاده کنید. دوربین خود را به صورت افقی نگه دارید.

فراموش نکنید که گزینه پانوراما دارید. ما معمولاً تصویری پانوراما را به عنوان تصاویر بلند و افقی در نظر می گیریم ، اما می توانند عمودی نیز باشند.

من اغلب از هر دو طرف عکس می گیرم و می بینم که بعداً چه چیزی را دوست دارم. من اغلب نسبت های مختلف و محصولات زراعی را پس از ویرایش امتحان می کنم.

 

۶٫ خطوط را برای داشتن یک تصویر زیباشناختی درست کنید

خطوطی که باید مستقیم باشند را صاف کنید.

لازم نیست همه خطوط در یک تصویر مستقیم باشند ، اما برخی از خطوط وجود دارد که انتظار می رود مستقیم باشند. به عنوان مثال ، خط افق در چشم انداز. کج شدن افق در تصویر بلافاصله قابل توجه و حواس پرت کننده است.

 

 

بسیاری از دوربین ها و سه پایه ها شامل یک سطح هستند. از این ابزارها برای جهت گیری دوربین خود استفاده کنید. همچنین تصحیح خط کج در ویرایش بسیار آسان است.

خطوط مستقیم در معماری نیز اهمیت دارند. استفاده از لنز واید اغلب خطوط را مخدوش می کند. در دو طرف ساختمان فضا بگذارید تا بتوانید خطوط را پس از پردازش درست کنید.

در تصویری با خطوط مختلف ، یکی را برای فوکوس اصلی خود انتخاب کنید. این خط را صاف کنید حتی اگر بقیه کمی دور باشند.

 

۷٫ ایجاد عمق با خطوط پیشرو

چشم های ما به طور طبیعی خطوط را از طریق یک تصویر دنبال می کنند. خطوط اصلی چشم ما را به سوژه اصلی هدایت می کند. از خطوط اصلی که به خوبی استفاده می شود ، حس عمق ایجاد می کند.

خطوط ممکن است خطوط واقعی باشند یا توسط عناصر موجود در صحنه دلالت داشته باشند.

گاهی اوقات خطوط مستقیم هستند و مستقیماً به سوژه منتهی می شوند. در سایر مواقع ، خطوط به صورت دورانی است. منحنی های S مورد علاقه عکاسان است.

خطوط پیشرو به جایی منتهی می شود. اگر خطی به جایی نمی رسد یا چشم را از قاب خارج می کند ، موقعیت خود را تغییر دهید. به چپ یا راست یا بالا یا پایین حرکت کنید.

 

این تصویر پر از خطوط منتهی به منظره شهری سنت لوئیس و طاق دروازه است. ابرها ، بازتاب ابرها و پل همگی خطوط پیشرو هستند. این تصویر همچنین شامل سنگها به عنوان عنصر پیش زمینه است (به قانون شماره ۱۹ مراجعه کنید).

 

۸٫ برای افزودن انرژی از خطوط مورب استفاده کنید

خطوط مورب به ترکیب عکاسی علاقه و انرژی می بخشند. سعی کنید از خطوط مورب قوی و نه مستقیم در سراسر قاب عکس بگیرید.

مطمئن شوید که مورب شما مشخص است. کمی کج شدن به خط خطا به نظر می رسد.

به این فکر کنید که خطوط کجا با یکدیگر تلاقی می کنند. خطوط همگرا چشم را به خود جلب می کند. همچنین ، محل ورود یا خروج خطوط از کادر را در نظر بگیرید. بعضی اوقات عکاسان سعی می کنند خطی را وارد کرده یا قاب را در گوشه ای بگذارند.

 

به جای صاف کردن خطوط این پله مارپیچ ، آنها را به یک مورب تغییر دادم.

 

۹٫ جلب توجه با استفاده از نور

چشم ما به طور طبیعی به روشن ترین قسمت تصویر می رود. دانستن این سوژه بر نحوه  ترکیب تصویر تأثیر می گذارد. سوژه اصلی باید روشن ترین قسمت تصویر باشد.

عکاسان پرتره از فلاش یا بازتابنده برای برجسته کردن چهره مدلهای خود استفاده می کنند.

 

 

 

۱۰٫ از فضای منفی در اطراف اشیاء استفاده کنید

فضای منفی استفاده از فضای بین یا اطراف سوژه ها به عنوان یک عنصر مهم در تصویر است. فضای منفی با شکل خاص خود تبدیل به سوژه خود می شود.

فضای منفی می تواند مقیاس را نشان دهد یا احساسی مانند “پوچی” را نشان دهد.

گاهی اوقات دیدن فضای منفی دشوار است زیرا ما به فوکوس روی یک سوژه عادت کرده ایم. سعی کنید تصاویر خود را پس از ویرایش وارونه کنید. این به شما کمک می کند فضا را بدون فوکوس بیش از حد روی جزئیات سوژه اصلی خود مشاهده کنید.

 

این عکس از قو های سفید در مه عمدتا به دلیل فضای منفی تأثیرگذار است.

 

 

۱۱٫ متعادل کردن سوژه ها برای تقارن و تعادل بصری

تعادل بصری رابطه بین دو یا چند عنصر در ترکیب شما است. عناصر متعادل به نظر می رسند. یکی از نظر بصری سنگین تر از دیگری نیست.

ترکیب متقارن باعث ایجاد تعادل بصری می شود. نیمه چپ تصویر با راست مطابقت دارد ، یا نیمه بالا با قسمت پایینی مطابقت دارد. بازتاب ها در عکس ها بسیار خوب کار می کنند زیرا تقارن را نشان می دهند.

حتی تصاویر غیر متقارن نیز به تعادل بصری نیاز دارند. یک سوژه بزرگ و از نظر بصری سنگین را در یک طرف کادر با سوژه های کوچکتر در طرف دیگر متعادل کنید. یک عنصر پیش زمینه را با یک عنصر پس زمینه متعادل کنید.

 

این تصویر تقارن را از طریق بازتاب ها نشان می دهد ، اما نوع دیگری از تعادل بصری را نیز نشان می دهد. درخت در پیش زمینه چپ توسط دو درخت در زمینه راست متعادل شده است.

 

۱۲٫Perspective خود را تغییر دهید

Perspective مربوط به جایی است که شما در ارتباط با سوژه خود هستید. تغییر Perspective به معنای پایین آمدن پایین یا بالا رفتن است.

همه جهان را از دیدگاه یکسانی – در سطح چشم ها – می بینند. با استفاده از Perspective متفاوت می توانید تصاویر را جالب تر کنید.

عکاسی از زاویه پایین باعث می شود سوژه قدرتمندتر به نظر برسد.

 

این عکس قدرتمندتر است زیرا من از سوژه اصلی خود عکاسی می کنم. او قدرتمندتر به نظر می رسد.

 

 

همچنین تغییر Perspective و بالا رفتن سرگرم کننده است. این یکی از دلایلی است که عکاسی با هواپیماهای بدون سرنشین بسیار جالب است. ما به ندرت از چشم این پرنده به جهان خود می نگریم.

هنگام عکاسی از موضوعات نزدیک به زمین ، استفاده از چشم انداز پایین بسیار مهم است. هنگام عکاسی از کودکان نیز مهم است. به سطح چشم آنها برسید.

۱۳٫ با قانون طلایی بر سوژه اصلی خود تأکید کنید

قانون طلایی در مورد قرار دادن سوژه اصلی شما در بخش مهمی از قاب شما است. این قانون مانند قانون یک سوم است. اما قانون طلایی چیدمان متفاوتی از عناصر ترکیبی را پیشنهاد می کند.

قانون طلایی بر اساس نسبت طلایی است. نسبت طلایی یک پدیده ریاضی طبیعی است. جهان طبیعی نسبت ۱ به ۱٫۶۱۸ را ترجیح می دهد. از نظر ریاضی ، این ممکن است برای شما معنی نداشته باشد ، اما از نظر بصری ، آن را در همه جا مشاهده می کنید. رایج ترین نمایش بصری نسبت طلایی مارپیچ های صدف است.

در عکاسی ، قانون طلایی به صورت یک شبکه یا یک مارپیچ نشان داده می شود.

برخی از دوربین ها به شما این امکان را می دهند که روکش منظره طلایی یا نسبت طلایی را در منظره یاب خود مشاهده کنید. Lightroom همچنین دارای روکش هایی است که به شما کمک می کند تصاویر را با استفاده از قانون طلایی برش دهید.

 

در این تصویر ، من از روکش مارپیچی نسبت طلایی در Lightroom استفاده می کنم تا به من در قرار دادن عناصر مهم در قاب کمک کند.

 

 

۱۴٫ ضبط حرکت از چپ به راست

ما تصاویری را مانند متن می خوانیم ، از چپ به راست. حرکت در عکس نیز باید در چپ به راست در قاب حرکت کند. این قانون ترکیب بندی به ویژه برای عکاسان حیات وحش و ورزش/اکشن اهمیت دارد.

در دنیای واقعی حرکت چپ به راست همیشه آسان نیست. برای ایجاد حرکت چپ به راست ، تصویر خود را پس از ویرایش به صورت افقی بچرخانید. این اغلب تا زمانی که متنی در تصویر وجود نداشته باشد کار می کند.

 

تصویر را به صورت افقی ورق زدم تا تفاوت زمانی که هواپیماها از چپ به راست یا راست به چپ پرواز می کنند را نشان دهد.

 

اطمینان حاصل کنید که در کادر فضا را برای جابجایی سوژه بگذارید. این بدان معناست که فضا را در سمت راست سوژه قرار دهید. در غیر این صورت ، به نظر می رسد که سوژه از کادر خارج می شود.

 

۱۵٫ الگو و تکرار برای ترکیبات قوی تر

مغز ما الگو و تکرار را دوست دارد. ما حتی الگوهایی را بر عناصر تصادفی تحمیل می کنیم. به تفریحی که در یافتن الگوها در ابرها داریم فکر کنید. ترکیب تکرار و الگو ، ترکیبات عکاسی ما را قوی تر و جالب تر می کند.

تکرار و الگو اغلب در شکل و رنگ یافت می شود.

ممکن است مجبور شوید دیدگاه خود را تغییر دهید تا الگوها ظاهر شوند. توجه کنید که چگونه تغییر چشم انداز فاصله را تغییر می دهد یا الگو را پنهان می کند.

 

من اغلب در معماری به دنبال تکرار هستم. معماران از قانون تکرار نیز اطلاع دارند.

 

افزودن کنتراست به تکرار باعث پویایی بیشتر عکس های شما می شود. عنصر متضاد ممکن است رنگ ، شکل یا ارتفاع متفاوتی داشته باشد. شکستن الگو بر الگو تأکید می کند.

۱۶٫ رابطه بین عناصر را بیابید

به دنبال روابط جالب بین عناصر موجود در تصویر خود باشید.

به عنوان مثال ، به دنبال تنش باشید. دو عنصر که به نظر می رسد به سمت یکدیگر کشیده می شوند ، کشش بصری ایجاد می کنند. رنگها با هم در تضاد هستند ، یا اختلاف اندازه وجود دارد.

عکاسان خیابانی اغلب عناصر را در کنار هم قرار می دهند. چیزی در محیط با مردم در خیابان در تضاد است. این می تواند طنز ایجاد کند یا ایده عمیق تری را پیشنهاد دهد.

 

متوجه علامت پشت این مجری خیابانی شدم. لبخند این مجری خیابانی “دوست داشتنی” است. کنار هم قرار دادن علامت و شخص معنای عمیق تری ایجاد می کند.

 

نظریه رنگ در مورد نحوه ارتباط رنگها در تصویر شما است. نظریه رنگ اغلب به عنوان یک چرخه رنگ نشان داده می شود. رنگ های روی هم روی چرخ مکمل یکدیگر هستند.

۱۷٫ برای تسخیر ماهیت تصاویر را ساده کنید

ساده سازی به این معنی است که فقط آنچه را که در تصویر نیاز دارید ، درج کنید. هر آنچه را که نیاز ندارید بیرون بیاورید.

ساده سازی تصویر به معنای ایجاد تصاویر مینیمالیستی نیست. سادگی تصور یک عکس را به خالص ترین شکل تقطیر می کند.

تصمیم بگیرید که عکس شما درباره چیست. سپس هر آنچه راجع به این ایده نیست حذف کنید.

 

با قاب بندی ، یک عنصر از تصویر شما در داخل یک عنصر دیگر قرار می گیرد. این یک فریم را در قاب شما ایجاد می کند. به عنوان مثال ، ممکن است از پنجره یا دهانه درختان عکس بگیرید.

قاب ها عمق می بخشند و چشم ما را به سمت تصویر و سوژه اصلی می کشند.

 

 

۱۹٫ از لایه بندی برای عمق و بعد استفاده کنید

لایه بندی به دنبال عناصری است که از جلو تا پشت تصویر شما روی هم قرار می گیرند. لایه بندی عمق و بعد را اضافه می کند.

لایه بندی شامل افزودن یک عنصر پیش زمینه به چشم انداز است. به جای اینکه صحنه در یک سطح مسطح قرار گیرد ، یک عنصر پیش زمینه بیننده را به صحنه هدایت می کند. سنگها یا گلها عناصر طبیعی پیش زمینه هستند.

لایه ها باید از نظر رنگی یا روشن متمایز باشند. این به اجتناب از ادغام کمک می کند و به چشم اجازه می دهد تا لایه ها را به راحتی تشخیص دهد.

 

عکاسان برای گرفتن لایه های کوه های دودی از نقاط دور و بر ، سفر می کنند.

 

۲۰- از ادغام خودداری کنید

ادغام زمانی اتفاق می افتد که عناصر موجود در تصویر به گونه ای با هم تداخل داشته باشند که جداسازی چشمان ما را دشوار کند. چشمان سه بعدی ما چیزهایی را که با فاصله از هم جدا شده اند جدا می کند. اما در یک عکس دو بعدی ، اشیاء به ویژه اگر از نظر رنگ یا سایه مشابه باشند کلوچه ای  میشوند.

مراقب حواس پرتی های پس زمینه باشید. نادیده گرفتن شاخه درختی که به نظر می رسد از سر کسی بیرون می آید بسیار ساده است. یا به نظر می رسد افراد اندام اضافی دارند.

 

طناب پشت این بوکسور کوبا ادغام ایجاد می کند و حواس را پرت می کند (سمت چپ). مجبور شدم آن را پس از ویرایش حذف کنم (راست). توجه کنید که بازوهای بوکسور را کجا بریده ام (به قانون شماره ۲۱ مراجعه کنید).

 

 

برای ایجاد یک ترکیب واضح ، مطمئن شوید که سوژه اصلی شما فضایی در اطراف خود دارد. در صورت همپوشانی اشیاء یا افراد ، به چپ یا راست قدم بگذارید. تغییر زاویه حتی اندک می تواند از ادغام خلاص شود.

۲۱٫ لبه ها را برای حواس پرتی بررسی کنید

در نهایت ، قبل از گرفتن عکس ، لبه های قاب خود را اسکن کنید. ما اغلب آنقدر بر سوژه اصلی خود متمرکز شده ایم که فراموش می کنیم به کل فریم نگاه کنیم.

به دنبال فضای به دام افتاده باشید. فضای به دام افتاده زمانی اتفاق می افتد که یک شی و لبه قاب برای ایجاد شکل فرد از نور تلاقی می کنند.

همچنین ، نگاه کنید تا ببینید چگونه اجسام یا افراد از لبه قاب جدا می شوند.

برخی از عکاسان بر اساس این قانون زندگی می کنند: “همه چیز را شامل می شود یا هیچ چیز را شامل نمی شود.” این بدان معناست که به جای قطع یک شی یا شخص در لبه قاب ، بهتر است آن را به طور کامل برش دهید.

سایر عکاسان با قطع یک شی یا شخص موافقند تا زمانی که محصول طبیعی به نظر برسد.

 

لبه های این تصویر به هم ریخته است. به عنوان مثال ، فضایی به دام افتاده در گوشه بالا سمت راست وجود دارد. یک پا در پایین سمت راست نیز بریده می شود.

 

من می توانم در ویرایش بهتر عمل کنم و از ادغام و لبه های نامرتب جلوگیری کنم. این نیز نمونه ای از حرکت چپ به راست است (به قانون شماره ۱۴ مراجعه کنید)

نتیجه
انتخاب های ترکیبی تفاوت بین یک عکس فوری و یک عکس عالی را ایجاد می کند. رعایت این قوانین ترکیب بندی عکاسی راهی عالی برای ایجاد تصاویری تاثیرگذارتر است.

اما هیچ راه درستی برای دیدن جهان وجود ندارد. هنگامی که به قوانین ترکیب بندی عکاسی مسلط شدید ، وقت آن است که آنها را خم کرده یا بشکنید.

از این قوانین ترکیب بندی عکاسی به عنوان راهنما استفاده کنید تا به شما کمک کند تصمیم بگیرید که چه چیزی را در تصویر خود قرار دهید و چگونه عناصر را قرار دهید.

گاهی اوقات کار درست این است که قوانین ترکیب بندی را زیر پا بگذارید!

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *